πρωτοάκουσα το dirty feet μισολιώμα σε ένα ταξί κ ενώ ο ταξιτζής μου μιλούσε ακατάπαυστα για τη νέα συλλογή που κατέβασε από το ίντερνετ, τη city campers…
ανακατευόμουν κ δεν έδινα σημασία σε αυτά που μου έλεγε…
μόνο μια μελωδία χαράχτηκε στο μυαλό μου όσο αυτό προσπαθούσε να ισορροπήσει…
How can everything I see
Remind me of this great emotion?
Every little word you say
Penetrates my every notion
And I don’t even want to know
What other people think about you
As I would call you every day
I wouldn’t stand it being without you
How you made me laugh with things
That otherwise I’d find idiotic
As I have lost my heart to you
You made my mind feel so chaotic
But I can’t keep you here with me
Who could cope with your ambition
to try out just everything
between reality and fiction?
And when we woke up in your room
I knew it couldn’t last forever
Those sunshine days we used to talk
Now you drive without me in bad weather
In everything you threw away
There’s beauty that I’ll save like treasure
The world’s not built around your head
There are things you can never measure
In all the things you threw away
There’s beauty that I’ll save like treasure
The world’s not built around your head
You just don’t seem to understand
ξύπνησα το άλλο πρωί… το κεφάλι μου κρεμόταν από το λαιμό με μια λεπτή κλωστή κ κρατώντας το σηκώθηκα χτυπώντας στη βιβλιοθήκη κ μετά στη γωνία της πόρτας, αφήνοντας ένα σημάδι με αίμα στην τελευταία…
ντύθηκα βιαστικά κ βγήκα για καφέ με τους Γιώργηδες…
Upon seeing the tear in the painting I shed a tear.
